Xa está aquí o Samaín, a festividade dos mortos, o medo e o truco ou trato!
Un dos catro días intermedios do ano e o punto medio entre o equinocio de setembro e o solsticio de inverno, unha noite máxica que nos permite recordar esa outra realidade dos "non vivos", que ás veces está esquecida.
O pasado venres 28 de Outubro o noso Instituto transformouse!
Durante toda a xornada alumnado e profesorado vivimos en equipo os xogos deportivos, a exposición de cabazas do Samaín, a preparación das castañas e o seu desfrute, a venta de bocatas e bebidas dos rapaces de 4º, e a tan agardada visita das xogadoras e xogadores do Dépor, co noso incrible Uptown Funk Flashmob!
O noso vídeo do flashmob estase preparando con agarimo, pero mentres tanto aquí tedes a gravación que fixo o equipo do Deportivo do evento:
Hoxe, a noite máis terrorífica da ano, cando as fronteiras entre os mundos dos vivos e dos mortos son máis febles, tamén a nosa aula de música se uniu ó Samaín!
Así luciu esta semana, mentres sonorizamos historias de medo, poñéndolles efectos de son.
Bo traballo rapaces!, a desfrutar da ponte e tamén desta noite...
A noite na que desaparecen os lindes entre o mundo dos vivos e o dos mortos, na que alumean as cabazas e as ánimas percorren os camiños... Ídevos preparando para as nosas sesións da vindeira semana: recordade preguntar na casa, ós vosos maiores, se recordan historias ou tradicións relacionadas con estas datas.
Contarémolas en clase e empregaremos instrumentos, música e efectos de son para ambientalas. Se queredes, tamén podedes traer as vosas cabazas ou elementos arrepiantes para decorala. E se queredes inspirarvos, aquí vai unha curtametraxe que ten unha segunda parte....moi de Samaín.
Hoxe, no IES Carlos Casares, alumnado de distintos cursos axudou a organizar o Samaín, unha festa ancestral na que se abren as portas entre o mundo dos vivos e os mortos, onde os espíritos saen dos agochos e andan a enredar...
E algún debía haber esta mañá no salón de actos, porque de súpeto apagáronse as luces, acendeuse un misterioso círculo de candís, e unha procesión de figuras de manto negro e rostro pálido achegáronse ós cativos, cantando A lenda da Lavandeira.
As Lavandeiras da Noite, esas mulleres que se aparecen a carón dos regatos, portando sábanas e roupas cheas de sangue, armas, coitelos e espadas ensanguentadas, e que desaparecen sen deixar rastro, premonición dunha morte ou desgraza inminente...
O grupo de 1º de BAC da optativa de Música levou a cabo esta performance.
Aprenderon a canción na versión de Carlos Núñez e Noa, incorporaron unha percusión, caracterizáronse e idearon a posta en escena e a interpretación.
Pero o máis importante é que se implicaron nun proxecto que en principio ía destinado a 1º e 2º da ESO, favorecendo a colaboración entre distintos cursos e xeracións, tan fundamental nun centro, ¡bravo rapaces!